ننه سرما

من اجازه دادم که غول تنهایی بیاید و تمام لحظه هایم را بگیرد خود احمقم اجازه دادم !گذاشتم دور و برم پر شود از ادم های اشتباهی با حرف های صد من یه غاز که روحم را جراحت می دادند و من دم نمی زدم از ان زخم هایی که مثل خوره می مانند خودم احمقم گذاشتم کار به اینجا بکشد! همه چیز را ترک کردم همه بهانه های قشنگ زندگی را : بیدار ماندن تا نیمه شب به طمع خواندن چند سطر بیشتر کتاب ، عادت قورت دادن مجله و روزنامه در جیک ثانیه ، فیلم های خوب و انتخاب شده دیدن حرف های خوب زدن همه را خودم کنار گذاشتم من دست به یک خودکشی جانکاه و تدریجی و دهشتناک زدم؛ خود احمقم !!!
الان با یک شوک شدید بازگشته ام .
پ . ن: گاهی چند سطر جان دار بهانه خوبی است برای بازگشتن به زندگی !